Eerste team wint waardige Drentse derby: 12-8

Een toevallige passant zou denken dat hij op een SP-partijbijeenkomst was beland, zo rood als de zaal in Dorpshoeve gekleurd was. Het was in werkelijkheid echter het treffen tussen de eerste twee teams van Hijken DTC en MTB Hoogeveen, die (toevallig?) allevier een rood clubshirt dragen! Dit seizoen speelden er voor het eerst twee Drentse clubs in de Ereklasse en uitgerekend in de laatste ronde stond de onderlinge ontmoeting op het programma.

Voorafgaand aan het seizoen hoopten we met het Eerste dat we in deze wedstrijd de titel binnen zouden kunnen halen. Door de nederlaag tegen Huissen en de 10-10 tegen Culemborg zat dat er niet meer in en konden we slechts onze tweede plaats verdedigen. MTB had nog wél wat om voor te spelen; zij waren nog niet zeker van nacompetitie en hoopten op een stunt.

img_0313

En het werd een mooie wedstrijd! Vooraf kon al worden ingevuld dat we op vrijwel elk bord ratingoverwicht zouden hebben en dat gebeurde dan ook. Maar vooraf wisten we ook dat MTB een erg jong team heeft en rating dus lang niet alles zegt. Ik ga de partijen een voor een bij langs op volgorde van uitslag.

jan-ekke-stempherJan Ekke de Vries – Michel Stempher 0-2. De start was voor MTB; in een veelbelovende middenspelstand maakte Jan Ekke een verschrikkelijke blunder, waarna hij gauw moest opgeven. In het diagram is waarschijnlijk de beste manier om het voordeel te verzilveren 29. 47-42(!) 2-8 (na 20-24×24 volgt 34-29! en na de 2-om-2 terug direct weer 32-28!) 30. 34-30! 20-24 31. 29×20 15×24 32. 39-34 en omdat zwart nooit met tot 18-23 komt (ook niet na een keer 21-27×27) moet wit strategisch gewonnen staan. In de partij volgde 29. 48-43 2-8 30. 46-41 20-24 31. 29×20 15×24 32. 49-44? (nu volgt een eenvoudige combinatie; na 32. 34-30! staat wit nog steeds veel beter) 19-23! 33. 28×30 22-28 34. 32×23 18×49 en zwart won.

Rick Hakvoort – Harm Wiersma 1-1 (1-3). Ook deze partij leverde een goed resultaat op voor MTB. Hakvoort ging Harm met open vizier tegemoet door een hek-met-drie te spelen. Harm bouwde een sterk centrum en liet zijn gezicht met zwart zelf op veld 33 zien. Na het afruilen van die schijf had Harm centrumoverwicht, maar kwam niet in de buurt van winst.

Bé Eggens – Auke Scholma 0-2 (3-3). Auke trof in Eggens een invaller, die meestal vrij aanvallend speelt. Nu kreeg Auke echter de aanval en centrum; na een verkeerde plankeuze van Eggens kon Auke snel de winst forceren. Dat betekende maar liefst de achtste overwinning voor Auke en daarmee is hij topscorer van de Ereklasse geworden!

Zainal Palmans – Jacob Okken 1-1 (4-4). Jacob leek met een goede (in ieder geval evenwichtigere) klassieke stand uit de opening te komen, maar richting het middenspel wist Palmans zijn stand wat te repareren. Er volgde een combinatie waarna een onorthodoxe stelling overbleef, maar in de partij leidde die vrij snel naar remise. Edit: Hilko Koning geeft met Kingsrow een winst aan voor Jacob, lees het hier!

Hans Jansen – Klaas Hendrik Leijenaar 1-1 (5-5). Op zich een mooie paring tussen twee interessante spelers; ondanks dat het geen saaie partij was, ontbrandde de strijd niet echt. Het resultaat was een correcte remise.

Maarten Wichgers – Aleksej Domtsjev 1-1 (6-6). Een wat opmerkelijke partij; Aleksej lijkt in het middenspel groot voordeel te hebben, maar richting het einde moet hij zelf remise maken! Dan rijst automatisch de vraag: waar ging het ‘mis’?

Natalia Sadowska – Roel Boomstra 1-1 (7-7). Op papier het mooiste affiche van de dag: een duel tussen de huidige wereldkampioenen! Voor Roel werd het geen fijne partij: na een foute zet was Sadowska er als de kippen bij om het initiatief te pakken. Stukje bij beetje zwakte dat af en de slotstand was totaal gelijkwaardig.

Ivan Trofimov – Joël Palmans 2-0 (9-7). Het duurde lang, maar met deze vijfde(!) overwinning van Ivan kwamen we dan eindelijk op voorsprong. In de opening werd er eerst wat geruild, maar Ivan bracht onder het mom van ‘interesting game’ binnen no time een KVO op het bord. Bijna net zo snel wist hij die ook goed te laten werken en op de 29e zet combineerde hij naar een dam-voor-twee. Hij moest het nog even secuur afmaken en daarin slaagde hij glansrijk.

Wouter Wolff – Nick Waterink 1-1 (10-8). Het andere mooie affiche: twee jonge honden tegen elkaar in de hoogste klasse. Hun speelstijlen botsten mooi: Waterink vloog er vol in met een KVO en Wouter probeerde dat zo sterk mogelijk tegen te spelen. Dat lukte hem ook, hoewel hij niet kon voorkomen dat Waterink losbrak. Met een mooi tijdelijk offer wist Wouter een sterke schijf op 14 te krijgen en later stond hij gewonnen; hij maakte het helaas niet af. Tegenwoordig is het handig dat de Kroaat Miljenko Lepsic op Facebook eindeloze analyses maakt (of nouja, oplepelt wat zijn computer aangeeft), waar ik graag naar verwijs; de gemiste winst is namelijk nogal ingewikkeld. Lees het hier.

Wouter Sipma – Maikel Palmans 2-0 (12-8). ‘Je weet in ieder geval dat je geen verloren middag hebt gehad’, waren de woorden van Hans over mijn opening (snelle ruil naar veld 6); als het niets wordt, heb je in ieder geval nog genoeg om thuis te analyseren, was de boodschap. Gelukkig voor mij werd het wél wat, want na een erg spannende strijd bereikte ik een gewonnen eindspel. Daarin ging het meteen mis (51. 44-39! was veel sterker dan het gespeelde 51. 32-28?), maar Maikel miste daarna op zijn beurt een verrassende directe remise (op de 53e zet 7-11, 2-8!, 45-50, 50×25!, door Hans aangegeven).

sipma-maikelIn de diagramstand sta ik inmiddels wel weer gewonnen en als je tegen een aap zegt dat hij een zet met een schijf moet doen heb je een kans van twee op drie dat hij een winnende (26-21 of 22-17) doet. Ik wist juist de remisezet te vinden: 62. 22-18? De remise die er nu inzit is een beetje een gevalletje pech voor wit, maar wel te zien. Na 62. … 1-7! zijn er twee tegenvallers: ten eerste 63. 6-1 7-11! 64. 50×6 8-12!! 18×7 65. 45-50 met remise en ten tweede 63. 18-13 8×19 64. 6-1 34-39!! en wit moet er drie slaan: 65. 50×35 45-50 en ook een 3-om-1 trictracwinst zit er niet meer in. Maikel zag gelukkig ook niet en na 62. … 34-40? 63. 26-21 1-7 64. 21-16 gaf hij op.

Al met al een spannende wedstrijd waarin MTB zeker niet slecht speelde. Het krachtsverschil over de breedte gaf uiteindelijk toch de doorslag en zo boekten we een solide 12-8 overwinning, die gezien de gemiste kansen best nog groter had kunnen uitvallen. We gingen dit jaar voor het kampioenschap en als je dan tweede wordt is dat een teleurstelling. Voor volgend jaar is duidelijk: het moet beter! De nieuwe shirts – met nu ook sponsor Veninga erop – zijn in de wedstrijd tegen MTB in ieder geval al getest en geschikt bevonden!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.