Hijken DTC 2 blijft in de hoofdklasse

Alweer een week geleden – en sindsdien toch wel een beetje stil daaromheen. Wel heeft Hijken 2 het DvhN gehaald (in een bescheiden berichtje)!

De afstand Hazerswoude – Hijken is 199 km, duidelijk minder dan 200. De wedstrijdcommissie stelde de promotie-degradatiewedstrijd Hijken DTC 2 – Samen Sterk Hazerswoude daarom vast in Hijken. Zeer ongebruikelijk voor de zaterdagmiddag vond er in De Dorpshove maar één wedstrijd plaats, zodat de schuifwand dicht kon blijven en Hijken moest afwijken van de vertrouwde lineaire opstelling. Het werd een 1-3-3-3 met Jan Mente op pole position.

Na een zet of 7 wist Herm Jan al een droevige stand te bereiken tegen Ali Fthalla. De negen teamgenoten zagen het gebeuren en beten eens extra op de tanden (de werkelijkheid was anders: Ali kreeg een enorm aanknopingspunt aangeboden waar hij wel op in moest gaan; zoals bekend zou het logische afspel na een zet of 60 tot remise leiden, waarmee de sterkste speler van Hazerswoude geëlimineerd was en Hijken rustig aan de overwinning kon gaan bouwen).

Het eerste succes was er voor Henk.

Bastiaan de Gunst – Henk Kalk 0-2

Na 27. … 13-18 zag wit zich gedwongen tot 28. 31-27 22×31  29. 36×27, dat verloor na 17-22 gewoon een schijf; 30. 26-21 hielp niet. Wit had maar 28. 39-34 7-12  29. 34-29 (niet 33-29) 23×34  30. 44-39 18-23  31. 39×30 12-18  32. 49-44 (niet 33-29) 8-13  33. 33-29 moeten proberen, zonder veel vooruitzichten.
Partij

Ondertussen hadden Ali en Herm Jan het eindspel bereikt.

Ali Fthalla – Herm Jan Brascamp 1-1

Zo logisch was de remise toch niet. Na 57. 2-11 36-41 had wit gewoon 58. 28-23 19×28  59. 11×15 moeten spelen, omdat 41-47 dan wint door 18-13, 15-24. Komisch is, dat 59. … 41-47  60. 38-32 ook meteen uit is: zwart heeft geen zet (als wit na 60. … 47-41 tenminste niet opnieuw 18-23, 15-24 over het hoofd ziet).
Na 58. 28-23 19×28  59. 11×15 41-46 is er niets aan de hand, bijvoorbeeld 60. 18-12 46-14 61. 12-7.
Partij

Drie partijen later zat Hijken al op rozen, 9-1, dankzij Rik, Bert en Jan Mente.

Martin de Jong – Rik Smit 0-2

Rik speelde 18. … 18-22! Op zo ongeveer iedere zet van wit kan nu een dam volgen. Ze zijn allemaal twijfelachtig.
Om te beginnen kan wit gerust 19. 39-33 spelen, want met 12-18  23×12 21-27  23×12 21-27  12×32 22-27  31×22 13-18  22×13 8×50  49-44 verliest zwart een schijf.
Als wit wil laten slaan, kan hij dat het beste met 19. 45-40 doen. Daarop kan 22×33  39×28 17-22  28×17 6-11  17×6 21-27  31×22 13-18  22×13 8×50 en na 38-33 lijkt het gelijk te komen.
In de partij volgde 19. 38-33 12-18  20. 23×12 21-27  21. 12×32 13-18  22. 28×17 18-23  23. 29×18 20×47  24. 18-13 9×18  25. 39-33? 47×40  26. 45×34 2-7 met schijf- en partijwinst.
Met 25. 32-27 kon wit schijfverlies voorkomen, bijvoorbeeld 8-12 (op 47-20 komt 27-21 en 43-38) 17×8 2×13 43-38 met een kromme stand.
De enige zet zonder dam in de diagramstand is 19. 37-32.
Partij

De jonge generatie dammers vindt een zwarte schijf op 25 sterk, hij houdt er immers vier vast. Bert liet zien dat je er gewoon ouderwets op kunt combineren.

Bert Dollekamp – Ruud de Kooter 2-0

Na 24. 31-27 kan 12-17 niet door 28-22, 34-30 en had zwart kennelijk geen zin in 2-7.
24. … 20-24  25. 27-22 18×2726.  34-30 25×34  27. 40×7 2×11
Dat was een drie om drie; Bert dwingt er nog één af:
28. 28-23 19×28  29. 32×23 9-14
Op 3-9 zou 38-33 volgen met de dubbele dreiging 23-18 of 23-19.
 30. 38-33 11-17  31. 23-19 14×23  32. 33-29 24×33  33. 39×08 03×12
Zwart kwam zijn kromme stand niet meer te boven.
Partij

Wouter Morsink bezette met zwart veld 27, Jan Mente veroverde die schijf.

Jan Mente Drent – Wouter Morsink 2-0

Op Wouters 27. … 23-28 bedreigde Jan Mente schijf 27 door 28. 38-33 28×39  29. 34×43 9-14 30. 43-38. Na 30. … 07-12 ging schijf 27 gewoon verloren. Met 30. … 8-12 had zwart de recht-toe-recht-aan-verovering van 27 kunnen voorkomen:
31. 37-32 11-16  32. 32×21 16×27  33. 42-37 7-11  34. 37-32 11-16  35. 32×21 16×27   36. 47-42 2-7  37. 42-37 7-11  38. 37-32 11-16  39. 32×21 16×27  40. 48-42 14-20  41. 25×14 10×19  42. 42-37 19-23.
Op 37-32 komt nu 15-20-24, anders komt 23-28 en 27 is behouden. Dus onderweg moet Jan Mente iets anders bedenken.
Partij

Kor de Groot – Remco Krijgsman 1-1

Hier ontstond even een klein spektakel na 36. 43-39 24-29  37. 33×24 16-21  38. 27×16 18-22. Er zat niets anders op dan 39. 30-25 22×31  40. 26×37 19×30  41. 35×24 en het liep remise.
Partij

Micha van Tol – Jaap Knipper 1-1

En hier komt het elfde punt aan: 51. 36-31 21-26  52. 31-27 17-21  53. 28-22 19-23  54. 33-28 13-19  55. 34-30 24-29  56. 30-25 29-34  57. 35-30 23-29  58. 30×39 29-33, remise.
Het bleef oorverdovend stil. Het Bondsraadsvoorstel tot een Juichmoment, ingediend door Ab Steenbergen (Raalte), kreeg dan ook de warme steun van de Drentse afgevaardigde. Helaas vreesde de Bondsraad overreglementering.
Partij

Vervolgens eindigden Berend Plijter – Richard Treur en Jo Fijen – Benjo Verberkt in degelijke remises.

Harry de Groot tenslotte raakte in temponood tegen Martin van der Sluis.

Harry de Groot – Martin van der Sluis

Met 46. … 12-17 kreeg Harry onverwacht de keuze tussen winst en verpletterende winst. Hij liet beide voorbijgaan en verloor. Met 46. … 18-23 zou zwart vlekkeloos gewonnen hebben. Zie de partij en het commentaar op Toernooibase.

Volgend jaar weer in de hoofdklasse!
Zoals Benjo de teamspelers één voor één karakteriseerde in zijn novelle voorafgaand aan de beslissingswedstrijd: “Hij speelde dit seizoen met zichtbaar plezier voor het tweede. Doet volgend jaar weer volop mee!”.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.