Vroege treffers helpen Eerste makkelijk langs Huissen

Door Wouter Sipma

We wisten dat het deze keer tegen Huissen een andere wedstrijd dan anders zou zijn: zij misten immers hun voornaamste kanonnen Baljakin en Valneris. Maar bij ons misten Auke en Ivan en Huissen blijft natuurlijk Huissen: een team met spelers die allemaal kunnen winnen. Alle reden om daarom alsnog van een kraker te spreken.

De paringen waren interessant met grote krachtsverschillen op borden 1 en 2 tegen de invallers van Huissen, maar ook op bord 10 Jan Ekke die in Krajenbrink de gevaarlijkste tegenstander had. Aanvankelijk ging de wedstrijd ook wat moeizaam: Hendrik leek tegen invaller Emiel Leijser weinig te bereiken, maar was er als de kippen bij om een kleine forcing uit te halen, toen Leijser een onnauwkeurigheid beging. Met deze overwinning op zak zag de wedstrijd er meteen een stuk rooskleuriger uit.

Martin had immers al stevig centrumvoordeel tegen Dirk Joosten en wist dat overtuigend in winst om te zetten. Inmiddels hadden Aleksej en Hans op hun eigen manier tegen respectievelijk Geert van Aalten en Jos Stokkel remise gespeeld. Harm probeerde er tegen Gérard Jansen na een ‘klotenopening’ nog wat van te maken, maar moest uiteindelijk zelf afhaken om geen risico te lopen.

Ik speelde zelf tegen Jasper Lemmen een bekende opening; ik had de keuze om een minder bekend pad te betreden, waarop het gevaar, zo beredeneerde ik, vooral voor mijn tegenstander zou zijn. Die beredenering bleek een goede en het was Lemmen die het spoor bijster raakte. Met deze derde overwinning leek de teamwinst binnen te zijn.

Roel had met het verzilveren van zijn schier gewonnen stand tegen Wouter Ludwig het 11e punt al kunnen binnenhalen, maar van alle goede keuzes was die uit de partij nog juist remise. Met nog drie partijen te gaan was het toch wel fijn om al drie doelpunten gescoord te hebben, want het was nog even flink keepen.

In de partij van Jan Mente tegen Joost Hendriksen voelde dat misschien alleen zo omdat Jan Mente weinig tijd had: in de partij combineerde hij overtuigend naar remise. Jan Ekke was na de opening passief komen te staan (8. 30-24? ‘spelbederf, gele kaart!’), maar wist vanaf het middenspel knap de meubelen te redden. Ten slotte speelde Wouter Wolff voor de derde keer in twee jaar (!) in de competitie met voor de derde keer remise al resultaat.

Al met al een terechte 13-7 overwinning, die veel vertrouwen geeft voor de rest van het seizoen. De zaterdagen zijn op deze manier leuke uitjes en met die sfeer komt het resultaat vanzelf! Over twee weken staat Culemborg thuis op het programma.

Zie Toernooibase voor partijen, detailuitslagen en natuurlijk de tussenstand in de Ereklasse!