Hilko Koning

Gerwin

27 juni 1965    08 augustus 2016

Denkend aan Gerwin in een paar korte gedachtenflarden”

In veel gevallen werden damsessies voorafgegaan door een telefoontje van Gerwin “Hilko wil jij voor straks een pakje Outlook zware tabak en Rizla voor mij kopen?”.

Dammen op een zomerdag in de buitenlucht al of niet voorzien van een glaasje, bestaat er iets mooiers?

“Ja Gerwin en dan heb je nu verloren”, dit tot algemene hilariteit van aanwezigen tijdens één van de talrijke Assense zonovergoten tuin- en terras sneldamtoernooitjes, doorgaans gespeeld na de reguliere zomertoernooi partijen, als Gerwin onverhoopt eens een keer weer door zijn vlag was gegaan. In eerste instantie zag hij de humor er niet van in maar hij herstelde zich altijd wonderbaarlijk snel.

Hoe anders was het met officiële partijen. Een nederlaag kon hij zich verschrikkelijk aantrekken en van een overwinning kon hij buitengewoon vrolijk en lyrisch worden: “Himmelhoch jauchzend, zum Tode betrübt”.

Zijn kwetsbaarheid was een rode draad in zijn leven. Gerwin’s kwetsbaarheid was mij duizendmaal liever dan de mensen die hun schreeuwende neurosen keurig verborgen weten te houden (enerzijds door het nemen van “solide” beslissingen en anderzijds achter stilzwijgen; een stilzwijgen door menigeen vaak abusievelijk aangezien voor intelligent gedrag).

Zeker, Gerwin was volkomen afhankelijk van hulp. Over de regie van deze hulp die uiteindelijk voor een groot deel ook lag bij een handvol private commerciële verzekeringsmaatschappijen (clubjes die gezamenlijk jaarlijks tussen de 1 en 2 miljard euro winst boeken) gaan we het maar niet hebben.

s1

Gerwin als zorgconsument. Het hield hem, gelukkig maar, in het geheel niet bezig.

s2

Dolkomisch vonden hij en ik zijn verhalen als hij weer eens ruzie met een psychiater (obsessief bladerend in zijn of haar DSM-bijbeltje) had gemaakt en Gerwin natuurlijk allerlei diagnoses in de schoenen probeerde te schuiven (let wel psychiaters krijgen in de meeste gevallen geen centjes van de zorgverzekeraars als zij geen diagnose stellen). Conflicten die ongetwijfeld ontsproten uit het evidente gegeven dat Gerwin veelal slimmer was dan deze beroeps gede- formeerde sukkels. Vergeet niet dat de psychiatrie het slechtst betaalde medische specialisme is en laten we wel wezen dat is natuurlijk niet voor niks. Toegegeven, Gerwin’s vlijmscherpe observatievermogen voor onzin én zijn daaraan gekoppelde hypersensitiviteit waren niet altijd een gelukkige combinatie. Ook de versplintering van de (geestelijke) gezondheidszorg -invoelende en meedenkende generalisten zijn tegenwoordig nagenoeg uitgestorven- waarbinnen ook menig onderknuppel met zijn of haar onderstelde deskundigheid wellicht met de beste bedoelingen, meende een duit in het zakje te moeten doen en dit alles gecombineerd met de óók bij Gerwin aanwezige susceptibiliteit zal  verwarrend voor hem zijn geweest.

Zijn familie schetste hem in de rouwbrief zo prachtig en treffend: Innemend, meeslepend, vriendelijk, scherpzinnig, humorvol, soms licht schemerend, vaak klaterend; door de pijn van geestelijk en lichamelijk lijden heen, onvergetelijk.

Mijn fietstochtjes naar de Willem Lodewijkstraat gaan er niet meer van komen.

Gerwin je gaat ernstig gemist worden.

 

 

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.