7 juli 2014 – 31

Belofte maakt schuld: ik had het slot van dit artikel op 11 mei al aangekondigd en op 16 mei had ik het al grotendeels geschreven. Er kwamen echter nogal wat dingen tussendoor (onder andere toernooien in Salou en Jakoetsk…), waardoor ik het afmaken voortdurend uitgesteld heb. Vandaag – bijna 2 maanden later – is het dan eindelijk zover… Excuses voor het lange wachten; hopelijk kunt u er toch nog plezier aan beleven! Oh, en sorry Henk, Jacob en Jan Ekke voor het enigszins verdraaien van de feiten bij de mondelinge overlevering van dit verhaal; hopelijk bevalt deze versie jullie ook!

Op vakantie in Tallinn: Nõmme Kevad (slot)

De doorsneeavond in de St. Patrick's Pub

Een doorsnee avond in de St. Patrick’s Pub

De tweede speeldag verliep zeer wisselend. Jacco haalde na zijn uitstekende start maar één punt uit drie rondes, terwijl Rik op stoom kwam en vijf punten haalde, o.a. met een overwinning op Jacco. Wim, Herm Jan en Harry haalden elk vier punten en klommen langzaam omhoog. Tegenstanders waren veelal Estse en Letse kinderen, die zo’n beetje de helft (de onderste helft) van het deelnemersveld vormden. Ikzelf wist weliswaar (met geluk in een remise 5-om-5) van Napreenkov te winnen in de vierde ronde, maar vond mijn Waterloo in de vijfde ronde tegen Heinar Jahu zelf: voor mijn doel om een 100%-score te halen kon ik geen remise toestaan. Maar aangezien winst er op een gegeven moment ook niet meer in zat, werd ik pijnlijk naar de slachtbank geleid. Gelukkig mocht dat de pret niet drukken: ik werd alleen maar fanatieker met kaarten..

Tegen vrouwen spelen is voor een dammer geen sinecure, en tegen meisjes al helemaal niet (zie ook deze rubriek van Auke Scholma over nederlagen van grootmeesters tegen vrouwen). Dat ondervond vooral Harry, die tegen de Estse blondines Joanna Sild en Veronika Pikkel slechts één punt haalde, en daar nog niet eens over mocht klagen. Jacco, Herm Jan en ik hadden er dit toernooi aanzienlijk minder last van en haalden bakken met punten tegen de meisjes; zijn daar theorieën over op te stellen…? Ik heb al een keer eerder geschreven over dat dammen op je verjaardag geen goed idee is, maar Jacco ontkrachtte dat door op de laatste speeldag – 4 mei, zijn verjaardag – drie punten uit twee partijen te halen.

Photo 02-05-14 12 53 30

Waar het allemaal om ging..

Op die laatste speeldag werd natuurlijk ook de strijd om het kampioenschap beslist. Met nog twee rondes te spelen lag ik door mijn nederlaag tegen Jahu één punt achter op hem. Hij speelde echter tegen Napreenkov en ik tegen een Ests meisje, waardoor ik goede hoop had hem te achterhalen voor het ingaan van de laatste ronde. Ik won wel, maar Jahu wist óók te winnen en stond bij het ingaan van de laatste ronde dus nog steeds een punt voor! In de laatste ronde speelde hij tegen de Est Tarmo Tulva en ik tegen Rik. Ik won zelf áltijd van Rik, maar Tulva moest ook nog een punt halen tegen Jahu als ik gelijk wilde komen met Jahu. Tot mijn grote geluk liep Jahu halverwege de partij in een mooie combinatie en was duidelijk dat hij zou verliezen. Nu hoefde ik alleen nog maar van Rik te winnen (zoals gewoonlijk) en dan zou ik zelfs nog een punt voorsprong hebben. Echter: Rik wist – op het nippertje – remise tegen me te behalen (voor het eerst sinds mijn heugenis..) en zodoende eindigde ik alsnog gelijk met Jahu. Nu was het wachten op de loterij die weerstandspunten heet: ik bleek de gelukkige: met twee weerstandspunten meer dan Jahu won ik – tot mijn grote blijdschap (en nog grotere opluchting..) – het toernooi!

Een uitzicht over de oude stad tijdens één van de wandelingen

Een uitzicht over de oude stad tijdens één van de wandelingen

Rik eindigde 8e, Herm Jan 10e (allebei 9 uit 7), Jacco 13e, Harry 14e en Wim 16e (alledrie 8 uit 7). Zoals gezegd had Jacco een goede laatste dag – in plaats van 3 hadden het echter ook 4 punten kunnen zijn als hij zijn tegenstandster in de laatste ronde door de klok had gedrukt; maar we willen natuurlijk volgend jaar al te graag nog eens worden uitgenodigd! Harry werd in de laatste ronde naar zijn bord gelokt door een wilde schreeuw van zijn tegenstander – dat betekende dat hij opgaf. Wim hoefde daarentegen niet meer te spelen: zijn tegenstander was al naar huis en kreeg dus de punten cadeau.. Herm Jan is eigenlijk principieel tegen een tijdsysteem, waarbij er nooit extra tijd is; hij deed toch mee en zorgde ervoor dat hij gewoon nooit in tijdnood kwam. Dat bleek – zoals met elke tijdsysteem eigenlijk – een goede keuze: Herm Jan verloor geen enkele partij en al helemaal niet op de klok.

Rubriek 6-7-2014Tot slot nog een fragment uit de laatste ronde, mijn partij tegen Rik. Hoe kwam het dat ik niet won? Ik gaf een schijf weg. Dat klinkt nogal stom, maar er zat wel een idee achter. Even later stond ik namelijk een schijf voor, maar alsnog won ik niet. Zie het diagram.

Ik ben hier met zwart aan zet en heb een uitstekende stand. Wit heeft, schijf 43 uitgezonderd, zijn schijven dichtbij de rand staan; alle schijven van zwart staan op het midden van het bord. Om de reorganisatie met 43-38 te voorkomen, nam ik drastische maatregelen: 39. … 33-39?! 40. 43×34 20-25. Het idee hierachter was om een schijf naar 23 te brengen en vervolgens 34 eruit te tikken, met winst. Makkelijker gezegd dan gedaan… 41. 37-32(!) 13-18 42. 31-27(!). Nu is 18-23 natuurlijk verhinderd, maar ik had een alternatief: 42. … 18-22 43. 27×18 12×23. Nu is 23-29 toch echt een dreiging en wit rest nog maar één mogelijkheid: 44. 30-24 19×39 45. 40-34 39×30 46. 35×24. Rubriek 6-7-2014 IIZo, in plaats van een schijf achter, sta ik nu een schijf voor. Wit dreigt echter met 24-20, dus: 46. … 25-30 47. 24×35 23-29. En zo staat het weer gelijk (volgt u het nog?), maar de schijf op 29 heeft een vrije doortocht naar dam. Hoe het logischerwijs verderging: 48. 32-28 29-34 49. 35-30 34×25 (zo staat zwart weer een schijf voor) 50. 28-22 25-30 51. 26-21 8-12 52. 41-37. Schijf 30 heeft nu nog steeds wel een mooie vrije doortocht naar dam, maar de witte schijf loopt ondertussen naar 26 en aan de dreiging 21-17 is dan niets meer te doen. Ik probeerde nog 52. … 14-19(!) 53. 37-31 19-23(!) (zie het tweede diagram). Het logische 54. 31-26? verliest nu met een motief na 54. … 23-28! 55. 22×33 30-34! 56. 33-28 12-18! 57. 28-22 18×27 58. 21×32 34-39 59. 32-28 39-44! 60. 28-23 44-50! 61. 23-18(!) 11-17! (50-17?, 18-13, 17-3, 26-21=) 62. 16-11 (18-13, 7-11, 16×7, 17-21, 26×17, 50×19+) 7×16! 63. 26-21 (18-13, 16-21!+) 17×26! 64. 18-13 50-22! 65. 13-8 22-11! en zo wordt de komende witte dam altijd gevangen! Rik gunde me deze fraaie winst helaas niet en maakte met 54. 21-17! 12×21 55. 16×27 (en nog wat zetten) uiteindelijk remise. De stand na 42 zetten hebben we in Tallinn (en ik thuis met de computer) nog geanalyseerd, maar winst is onvindbaar, ook wanneer zwart niet met 18-22 ruilt. In het partijverloop is de schijf op 11 de grote zwakte in de zwarte stand; daarom geeft de vrije doortocht naar dam geen winst.
Na deze remise volgde dus het nagelbijten totdat de definitieve eindstand bekend zou worden. Zoals inmiddels bekend pakte die voordelig voor me uit; de volledige eindstand, met alle Hiekers, is hier te vinden. Het waren mooie dagen! Volgend jaar weer, hopelijk!

Al is het maar om me voor die drie verliespunten te revancheren…

<<< 11 mei 2014

>>> 16 september 2014

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.