Knockout? Nee, knockdown!

Aleksej Domtsjev

Na de gevoelige nederlaag tegen VBI Huissen in de tweede ronde wilde ons team bewijzen, dat het een ongelukkig misverstand was. Maar de werkelijkheid bleek hard, in de thuiswedstrijd uit de derde ronde tegen Denk en Zet Culemborg lukte het ons opnieuw niet het spel te maken, de strijd verliep nerveus, de weegschaal sloeg dan naar de ene, dan naar de andere kant uit, maar kwam tenslotte met minimaal verschil tot stilstand aan de kant van de tegenstanders – 11:9.
Het begin kon voor ons niet beter – Martin Dolfing liet in zijn karakteristieke aanvallende tempostijl al snel niets heel van de zwakste schakel in het team van de tegenstander.

Robert-Jan van den Akker – Martin Dolfing

In de partij zijn nog maar 14 zetten gedaan, en Van den Akker heeft al duidelijke moeilijkheden – in de eerste plaats met de ontwikkeling van zijn linker vleugel, die permanent vastgezet dreigt te worden. De volgende onvoorzichtige actie van wit verslechtert zijn stand alleen nog maar.
15. 34-29 23:34  16. 40:29?
Onbegrip voor de stand. Als er al geruild moet worden – dan noodzakelijk naar 30, en het was natuurlijk nog beter geweest, onmiddellijk schijf 35 te activeren – 15. 35-30!
16. … 17-22!
Vanzelfsprekend. De zet 17. 32-28 is nu verhinderd door 17. … 18-23  18. 29:27 21:41 en de hele linker vleugel van wit is ingevroren.
17. 35-30 (het was veel beter geweest, dit twee zetten eerder te doen).
17. … 20-25  18. 30-24 14-20.
Bovenop de problemen links komen problemen rechts. De vraag is overduidelijk – wat te doen aan het feit, dat wit tegen de 4 zwarte aanvallers op schijf 24 maar 3 verdedigers heeft. In de partij vond wit geen antwoord op die vraag … .
19. 33-28 22:33  20. 39:28 18-22!  21. 28:17 21:12.
Alles staat klaar voor de directe aanval.
22. 32-28 10-14  23. 44-40.
Op de uitval 23. 28-23 volgt de ruil 23 … 12-18, en daarna opnieuw de onweerstaanbare aanval op 24.
23 … 14-19  24. 40-35 19:30  25. 35:24 09-14  26. 45-40 14-19  27. 40-35 19:30  28. 35:24 04-09  29. 49-44 09-14  30. 44-40 14-19  31. 40-35 19:30 32. 35:24 03-09  33. 28-23 09-14.
Nu kan op 34. 43-39 een standaardcombinatie volgen: 34. … 12-18  35. 23:03 25-30  36. 24:35 20-25  37. 03:20 15:44x, terwijl 34. … 13-19  35. 24:13 08:28 wint door hetzelfde idee als in de partij.
34. 38-32 13-19  35. 24:13 08:28  36. 32:23 25-30.
De zwarte schijf snelt langs de rand van het bord naar dam, en hij kan niet tegengehouden worden met 37. 43-39 door het ook al bekende 37. … 12-18  38. 23:12 02-08  39. 12:03 20-25 40. 03:20 15:44x. Daarom gaf wit op. Een technische overwinning!

Als tweede eindigde de partij tussen de routiniers Jacob Okken en Tjeerd Harmsma. De opponenten handelden accuraat, met wederzijds respect, en de strijd werd afgesloten met een logische remise.

En hier begon onze ontgoocheling. De ironie van het lot – op 15 september gaf ik een training voor het tweede team van onze club. Een deel van de lessen was de verduidelijking van een methode in het dammen – het offer van een schijf. Aan het einde van de training merkte ik op, dat ten gevolge van het onverwachte en veelvormige het schijfoffer een van de verraderlijkste damelementen is, en dat er wellicht geen dammer is, die er niet een keer onder te lijden gehad heeft. Helaas, zo’n slachtoffer was Wouter Sipma zaterdag.

Boudewijn Derkx – Wouter Sipma

In deze stand is alles peis en vree. Het is niet verbazingwekkend, dat zwart de meest logische zet deed: 31. … 9-14. Wie zou dat niet spelen?
32. 28-23! 18:29  33. 21-16!
Een gouden gedachte! Niet ingewikkeld, maar onverwacht!
33. … 13-18 (wat anders?) 34. 16:07 12:01  35. 26-21 17:26  36. 36-31 26:28
37. 33:02
.
Tot overmaat van ramp verkeert zwart in “zugzwang”. Wouter speelt maar eenvoudig door:
37. 14-19  38. 02-16 01-07  39. 16:02 19-23  40. 02:30 25:34  41. 39:30 20-25
42. 44-39 25:34  43. 39:30 06-11  44. 30-25 29-34  45. 38-32 11-17  46. 32-27 23-28  47. 27-22 28-32  48. 22×11 32-37  49. 11-07 37-41  50. 07-01
.
Zwart berustte in de nederlaag.

We moesten weer helemaal opnieuw beginnen. En daar leek het werkelijk, dat Vrouwe Fortuna toch aan onze kant stond. In het duel Roel Boomstra – Dik de Voogd speelde uitsluitend psychologie een rol. Ongeveer 10 dagen eerder speelden deze tegenstanders in het kampioenschap van Europa in Tallinn en De Voogd bezweek op het moment, dat zich op het bord al duidelijk de contouren van remise aftekenden. Vanzelfsprekend raakt men na zo’n verlies het zelfvertrouwen kwijt, ontstaat het idee van de onbehaaglijke tegenstander. Al die factoren beïnvloedden het resultaat van deze partij.

Roel Boomstra – Dik de Voogd

De partij verliep zeer interessant. Het leek echter dat het Roel niet lukte er meer dan remise uit te persen. Hij bespeurde zijn laatste kans en maakte daarbij bewust gebruik van het verrassingselement.
45. 22-18 13:22  46. 32-27
En hier raakte Dik in de war. Het was natuurlijk nodig, met spoed de opdringerige gast af te ruilen:
46. … 03-08  47. 27:18 08-12  48. 18:07 01:12 met een gelijke stand. Mogelijk raakte zwart het spoor bijster door het schijfverlies na 49. 34-29 24-30  50. 40-35, maar na 50. … 30-34  51. 29:40 19-23 enz. rukt zwart op naar dam over het centrum van het bord. Daarentegen is er na de partijzet geen redding meer – de voorpost op 18 is veel te sterk.
46. … 01-07  47. 27:18 03-09  48. 40-35 07-11  49. 34-29 19-23  50. 29:20 23:12  51. 35-30 12-18  52. 30-25.
Zwart zette de klok stil.

Na zo’n overwinning denkt men, dat alles in orde zal komen. Te meer, omdat Auke Scholma gebruikmaakte van het angstige spel van Alexander Bulatov en een stand kreeg met uitstekende winstkansen.

Alexander Bulatov – Auke Scholma

In deze stand nam hij echter, zoals dat heet, een verkeerde afslag. Auke speelde 42. … 25-30, waarop zijn tegenstander achterliep met 43. 31-26 en terwijl zwart de rechter vleugel van zijn tegenstander sloopte, antwoordde deze met een doorbraak door het centrum. Remise … . Maar als Scholma als eerste achtergelopen was met 42. … 21-26, dan had Bulatov wel in de hel moeten ronddolen. Deze stand is voor wit interessant om te analyseren, maar zeer onaangenaam om te spelen.

Als zesde in de match eindigde de partij Hans Jansen – Pim Meurs. Hans speelde, zoals altijd, romantisch, maar stuitte op het stugge en nauwkeurige spel van Pim. Jansen moest wel overschakelen op de verdediging, dat ging hem goed af.

Zo stonden we na 6 partijen op +1, er bleven 4 partijen over, maar in 3 daarvan zagen onze zaken er al in het middenspel kritiek uit … . Jan Ekke de Vries ontmoette de jeugdige Uladzislau Valjuk, een “donker paardje” (hij speelde zijn eerste wedstrijd voor Culemborg). Vanzelfsprekend deed Jan Ekke het uiterste om zijn minder ervaren tegenstander er onder te krijgen, maar hij werkte met ongeschikte middelen. Na een goed gespeelde opening begon hij in het midden van de partij geleidelijk alle centrumvelden van het bord weg te geven. Dat leidde tot de volgende stand.

Uladzislau Valjuk – Jan Ekke de Vries

37. … 11-16. Een ernstige onnauwkeurigheid. Degelijk was 37. … 14-20 geweest en wit kan de voordelen van zijn stelling niet uitbouwen. Bijvoorbeeld,
38. 28-23 09-14  39. 39-34 17-22  40. 27-21 22-28  41. 33×22 18×16  42. 23-19 14:23  43. 29:09 20:40  44. 35:44 08-13  45. 09:07 11:02
en aan beide kanten blijven maar 4 schijven over. Of
38. 42-37 11-16  39. 28-22 17:28  40. 32:23 09-14  41. 39-34 14-19  42. 23:14 20:09  43. 37-31 12-17  44. 38-32 18-22  45. 27:18 13:22
en ook hier moet zwart stand kunnen houden.
38. 24-20 15×24  39. 29×20 14-19?
En dat is een al te overvloedig optimisme. Het was hoogste tijd, de “aftocht te blazen”:
39. … 18-23  40. 28:10 25:05. Of
39. … 17-22  40. 28:17 12:21  41. 33-28 en alweer 41. … 18-23  42. 28:10 25:05.
En te werken voor de remise. Na de zet in de partij is er geen reddende voortzetting, naast het machtige centrum heeft wit de actieve schijf op 15.
40. 20-15 09-14  41. 33-29 25-30  42. 35:24 19:30  43. 38-33 17-22  44. 28:17 12:21  45. 42-38 30-35  46. 39-34 21-26  47. 32-28 16-21  48. 27:16 26-31  49. 28-22 18:27  50. 34-30 35×24  51. 29:18 31-37  52. 15-10 27-32  53. 38:27 37-42  54. 10-05 42-48  55. 18-13.
Zwart gaf op.

Het verloop van de strijd Michiel Kroesbergen – Evgeni Vatutin deed ons het ergste vrezen. Vatutin zette Kroesbergen de hele partij meedogenloos onder druk. Slechts door zijn karakteristieke optimisme kon Michiel volhouden.

Michiel Kroesbergen – Evgeni Vatutin

53. 34-29! Een buitengewoon belangrijke verdediging. Op 53. … 28-33 volgt nu natuurlijk de kleine combinatie 54. 29-24 33:42  55. 47:38 36:47  56. 20-15 47:20  57. 25:03=. En als zwart anders achterloopt met 53. … 28-32, kan wit ook een laatste strohalm grijpen: 54. 38-33 27-31  55. 20-14 09:20  56. 25:14 31-37  57. 47-42! (daar is hij) 57. … 36:38  58. … 33:31 26:37  59. 29-23 37-41  60. 23-19 41-46  61. 14-10! (alleen zo!) 61. … 04:15  62. 19-13=.
53. … 26-31  54. 29-24 27-32.
Zwart verlicht de taak van wit. Weliswaar won 54. … 28-32 niet met het oog op 55. 24-19 32:43  56. 19-14! 09-13  57. 41-37 31:42  58. 47:49, maar een betere praktische kans was 54. … 28-33!  55. 38:29 27-32. Dan zit er voor wit niets anders op dan het eindspel in te vluchten met 56. 20-14 09:20  57. 24:15 31-37  58. 29-23 37:46  59. 23-18 enz. Zwart kan heel lang “dartelen” met zijn tegenstander in dit eindspel, en als hij schijf 4 over het hele bord naar dam kan dirigeren, dan wint hij. In de partij gaat het allemaal sneller – wit vindt de verdediging
55. 38:27 31:22  56. 41-37 28-33  57. 37-32 36-41.
Zwart moet een schijf te geven, als hij direct in de richting van dam gaat met 57. … 33-39 dan komt de katapult 58. 47-41 in actie.
58. 47×36 33-39  59. 20-15 39-43  60. 24-19 43-49  61. 19-14 09:20  62. 25×14 49×21  63. 15-10 04×15  64. 14-09.
Remise overeengekomen.

Zo stond het na 8 partijen gelijk, maar op dat moment was de vraag in hoeverre we stand konden houden in de overblijvende confrontaties … .

Zolang het duurde speelde ik mijn partij niet slecht en hoewel mijn tegenstander doelgericht schijven afgeruild heeft, is het hem niet gelukt alle problemen op te lossen.

Björn Winkel – Aleksej Domtsjev (1)

Er is weinig materiaal op het bord overgebleven, maar de strijd is nog niet achter de rug. Ik zag een originele manoeuvre (ah, opnieuw dat schijfoffer met zijn vele gezichten):
41. … 25-30!  42. 35:24 14-20! Dreigt moordend 43. … 18-22 met doorbraak. Daarom was wit wel gedwongen, het cadeautje terug te geven door 43. 24-19 23:14, en bleef hij zitten met een berg problemen – een ongelukkige opstelling van schijf 29, een zwakke rechtervleugel. Ik kan niet begrijpen waarom ik 41. … 14-20? speelde. Ontstemd dat ik ieder voordeel had laten glippen, deed ik nog een paar slappe, onverschillige zetten en de in partij kwam het tot de volgende stand:

Björn Winkel – Aleksej Domtsjev (2)

En hier merkte ik pas op, dat wit na 49. … 24-29 50. 43-39 29:40  51. 35:44 02-07 helemaal niet verzeild raakt in het effectieve standaardoffer van 2 schijven: 52. 39-34? 19-24!!  53. 28:30 17-22!x, maar 52. 39-33! speelt en het is niet duidelijk hoe zwart remise moet maken. Ik begon krampachtig andere varianten in te berekenen – ook al net zo, overal problemen voor mij. Op dat moment was er op de klok al minder dan vijf minuten over. Eindelijk nam ik een besluit.
49. … 02-07  50. 43-39.
Op 50. 38-33 had ik 50. … 25-30! voorbereid (wat te beginnen zonder offer), 51. 34:25 23-29  52. 43-38 29-34 met een gelijke stand.
50. … 17-21! (een schijfoffer – niet aan te ontkomen!)
51. 27:16 12-17  52. 37-31 18-22  53. 38-33
Hier gebruikte ik ongeveer alle tijd en probeerde een geforceerde remise te berekenen. Helaas … . Overal resulteren onaangename eindspelen met een overvloed aan varianten en mogelijkheden. Daar is het gemakkelijk ergens “uit te glijden”. Zo, bijvoorbeeld, loopt het na
53. … 25-30  54. 34:25 23-29  55. 31-27 29:38  56. 27:18 38:27  57. 28-23 19:28  58. 18-13 uit op een van die weerzinwekkende eindspelen. Met trillende hand deed ik
53. … 24-29  54. 33:13 22:44  55. 13-09 44-50
(misschien is 55. … 17-22 nauwkeuriger).
56. 09-04
Welke kant nu op? Zoveel varianten … . Op de klok is er nu eens één minuut over, dan weer twee, nooit meer.
56. … 50-28
Ik probeer te berekenen of ik na de aanval 57. 04-10 28:26  58. 10:02 weer kan aanvallen met 58. … 26-12 en remise.
57. 16-11!
Asoluut correct! Wit krijgt nu twee dammen, die als twee roofvogels gaan jagen op hun prooi, hun zwarte collega.
57. … 28:26  58. 11:02 26-37!
In de laatste seconden span ik een psychologische valstrik. Als wit nu 59. 02-24 of 59. 04-15 speelt (tegen de ruil 59. … 23-29) dan is de uitkomst van de partij niet te voorspellen. Fifty-fifty. Maar wat is het verleidelijk, aan te vallen met 59. 04-10. Zwart kan immers niet sluiten met de dam, 50. … 37-28, en na
59. … 37-46  60. 10:06! 46-23  61. 02-11! 23:45  62. 06-01 nemen deze twee roofzuchtige dammen de witte stumper krijgsgevangen op de tric-trac.
59. 04-10.
Hoera! Dat is mijn redding! Alleen nog één keer goed de varianten controleren. Nou vooruit!
59. … 25-30!  60. 10:41 30:39

Björn Winkel – Aleksej Domtsjev (3)

Een paradoxale stand. Als wit geen schijf had op veld 35, dan zou hij winnen door 61. 41-23, want zwart zou niet bij machte zijn de twee dreigingen 62. 23-12 en 62. 23-34 af te weren. Maar de schijf-verrader belet wit, dat idee te realiseren.
61. 41-23 39-44.
Remise. Oeff… . Ik heb beslist de zenuwen van mijzelf en van het team geprikkeld.

En wat gebeurt er in de wedstrijd? Helaas, alleen Wiebe van der Wijk en John van den Borst zitten nog aan hun tafeltje, de stand is 9:9, maar Wiebe heeft een absoluut verloren eindspel.

Wiebe van der Wijk – John van den Borst

Ik denk dat het begin van zijn catastrofe ontstond in deze stand, toen hij 15. 33-29 speelde. Op zichzelf is die zet niet slecht, maar waarom afzien van het bekende plan
15. 49-44! 04-09  16. 47-41!!
met stevig voordeel voor wit?

Natuurlijk, wij hebben verloren. Maar dat is sport. En een nederlaag maakt ons sterker!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.