Novelle: Hijken Twee herstelt oude traditie

Benjo Verberkt speaking

Over het groene, blauwe en rode boekje…
En een terugblik op het seizoen…

Dammers en heren,

1. Het groene boekje

Zoals u weet ben ik een grenzeloos bewonderaar van de heer Dollekamp. Neen, dammers en heren, ik doel hiermee niet op vriendje Bert. Ik doel op de heer Dollekamp. De heer van stand. De heer met een hoofdletter ‘H’. De ‘H’ van Evert.

Onder de titel ‘Evert Dollekamp speaking’ schreef hij in de negentiger jaren een tweewekelijkse column. Smakelijke literatuur! Met een fijnzinnig meedogenloze penvoering wist Evert gekruid gehakt te maken van om het even welk damcliché. Al zijn columns zijn gebundeld in het groene boekje. Dit boekje zou verplichte literatuur moeten zijn voor elke dammer. Te beginnen bij elke dammer van Hijken DTC!!!!. Bestuur: doe uw werk!!!!

In zijn groene boekje weet de Heer Dollekamp twee centrale thema’s te verweven tot een waarlijk literair meesterwerk. Met name op dam-filosofisch vlak!

Het eerste thema is ingegeven door Harrie Spaling. De heer Spaling was niet alleen een zeer verdienstelijk trainer van een voetbalteam, uitkomend in de vierde klasse onderafdeling KNVB. Bovenal was Harrie grondlegger van de (fundamenteel-theoretische) inspanningsfysiologie. In zijn hoogtijdagen trad Harrie toe als adviseur van de nederlandse schaatskernploeg. Deskundigen zijn het erover eens dat Harrie aan de wieg stond van de latere successen van Sven Kramer. Dit terzijde. Ook was Harrie verantwoordelijk voor de introductie van de zogenaamde ‘Unox-muts’. Voor toeschouwers van de jaarlijks te organiseren elfstedentocht op het gure friese platteland. ‘Dat holdt de oor’n warm’ aldus de briljante analyse van de heer Spaling. Doch ook dit volstrekt terzijde.

Neen. Het gaat om de kern! Het levenswerk van inspanningsfysioloog Spaling. Getiteld: ‘Wie door de week traint is ’s zondags moe’.
Evert Dollekamp hierover: ‘Jazeker. De theorie van Spaling doet zeker ook opgeld in de damsport. Als je door de week damtraint leidt dit (1) voorspelbaar en (2) onontkoombaar tot een terugval in de oorspronkelijkheid van het spel op zaterdag’.
Dammers en heren. Op hardhandige wijze ben ikzelf dit jaar geconfronteerd met de lessen van ‘Harrie Spaling’. Verlichte geesten in onze vereniging kwamen op het verachtelijk idee doordeweekse damtrainingen voor het tweede team te organiseren. In een vlaag van verstandsverbijstering besloot ik in het begin van het seizoen een dergelijke training te volgen. De gevolgen waren desastreus.
Tussen Kerst en Nieuw ben ik een week in retraite geweest. Mét het groene boekje. De eerste tekenen van herstel worden langzaam zichtbaar…. Doch dit terzijde.

Het tweede thema is zo mogelijk nog smaakvoller.
U moet weten, dammers en heren, dat het Drents Tiental in het vorig decennium ‘het net-niet-degraderen’ tot ware kunst had verheven. Tot een ware traditie! In het groene boekje is hieraan een, ook voor u als leek, dammers en heren, zeer begrijpelijk hoofdstuk gewijd.
Zo beschrijft Heer Dollekamp dat te enig seizoen voor het behoud van het ereklasseschap de laatste twee wedstrijden moesten worden gewonnen. In de voorlaatste ronde moest worden aangetreden tegen het in die tijd schier onverslaanbare Huissen. Daar werd dus van gewonnen. Ronduit smakelijk is de wijze waarop Heer Dollekamp vervolgens beschrijft hoe de spelers van het Tilburgse Info Engineering ‘in degradantenpas’ het Drentse speellokaal betraden voor hun laatste nederlaag…. Briljant!

Ik sprak Heer Dollekamp voor aanvang van dit seizoen. Hij was furieus. “Waar denken ze potjandorie waar ze daar in Drenthe in hemelsnaam mee bezig zijn? Worden ze verdikkeme zo maar effe kampioen!! Heeft men daar dan helemaal geen historisch besef? Geen gevoel voor traditie???”
Ik kon Evert gelukkig geruststellen: ‘Evert jongen, maak je niet dik. De traditie van het-net-niet-degraderen wordt dit jaar in volle glorie hersteld. Door het tweede team. Een ‘great escape’. Een ontsnapping waarop Houdini jaloers zou zijn. Die draait zich om in zijn graf. Die kan dat als geen ander…’

2. Het blauwe boekje

Het groene boekje mag absoluut niet worden verward met het blauwe boekje. Dit wordt jaarlijks door de KNDB uitgegeven. Handig boekje! Staat in wanneer je tegen welk team moet spelen. Ook staat de reeting van elke speler er in. Én de gemiddelde reeting per team. Handig om te weten. Handig voor reeting-fetisjisten!
Harrie Spaling hierover: ‘Reeting? Belachelijk! Interesseert me geen reet! Als je het blauwe boekje mocht geloven dan waren jullie al bij voorbaat gedregadeerd. Neen, jongen. Er is maar één boekje. Dat is groen!’

3. Het rode boekje

‘Welkom. Welkom. Zeer welkom!’
Na de geruisloze en zeer verdienstelijke 14-6 nederlaag tegen de Dammers uit Oost werden wij aldus hartelijk onthaald door mevrouw Yi Mei Ling, eigenaresse van een alleraardigst chinees etablissement in het zuiden van Doetinchem. ‘Iek ben er zeer trots op de spelers van Hijken hier welkom te mogen heten. Iek ben fan. Fan van het groene boekje! Mag ik vragen: wie is jullie baas?’
Verbouwereerd wezen 9 wijsvingers richting onze teamcaptain, Henk Kalk.
Mei Ling griste een prachtige chinese orchidee uit de vensterbank Deze drukte ze Henk en de handen. De innigheid waarmee ze onze teamleider vervolgens omhelsde was ronduit ontwapenend.

Ja, dammers en heren. Op de foto hiernaast ziet u Henk. Mét zijn orchidee. Let wel: deze foto is 3 dagen na het bezoek aan Doetinchem genomen! Zijn stralende gelaatsuitdrukking verraadt dat Henk nog steeds met genegenheid terugdenkt aan de innige omhelzing van Mei Ling. Doch dit volstrekt terzijde.

‘Iek ben zo trots! …en jullie mogen vandaag gratis komen eten!’ voegde Mei ling er aan toe.
Dat heeft ze geweten! Mei Ling had speciaal voor ons een vorstelijk chinees buffet klaargezet. Overdadig!
Wij vroegen ons ook af hoe dat in hemelsnaam paste! Ruim anderhalve kilo dessert op een bordje met een diameter van maximaal 25 centimeter. Om ons vervolgens in het kwadraat te verbazen over het tempo waarin Harrie de Groot een en ander naar binnen werkte. Robuust!
Dammers en heren, U zult begrijpen dat wij bij het verlaten van het pand een gulle bijdrage hebben gestort in de fooienpot van Mei Ling. Is wel zo netjes!

Tijdens het diner raakten we in gesprek met Mei Ling. Op de vraag waarom zij zo verguld was met het bezoek van Hijken DTC 2 antwoordde zij als volgt: ‘Ies simpel. Vroeger, ten tijde van de Culturele Revolutie, moesten wij altijd verplicht het rode boekje lezen. Het boekje van Mao Zedong. Maar tegenwoordig is China vrij zinnig. Wij lezen voortaan alleen nog maar het groene boekje. Wij brengen dagelijks de wijze lessen van Harrie Spaling en Heer Dollekamp in de praktijk. Het gaat nu goed en voorspoedig met China. Pas nu maken wij de Grote Stap Voorwaarts’. Mei Ling vervolgt: ‘en jullie, tweede team van Hijken, hebben de traditie van het Drents Tiental en dus van het groene boekje weer volledig opgepakt: net-niet-degraderen. Iek ben blij dat jullie hier zijn!’

Dammers en heren: we raakten in goed gesprek met Mei Ling. Een levensbeschouwelijk gesprek. Zij had het achtereenvolgens over (1) de eenheid van ons team, (2) de sluwheid van de coach en (3) het hoogtepunt van ons seizoen. Hoewel ik me realiseer dat ik de diepzinnigheid niet volledig kan doorgronden… ik probeer kort en krachtig haar bevindingen weer te geven:

1. De eenheid van het team
Hijken Twee heeft dit jaar een record gevestigd. In 11 wedstrijden slechts 3 (noodgedwongen) invalbeurten. Dit is bijzonder! Zeker voor een 2e team. Dit typeert de saamhorigheid en betrokkenheid van het team!!!

2. De sluwheid van de coach
Henk Kalk is de Louis van Gaal van de damwereld. IJskoud. Sluw. Berekenend.
Vóór aanvang van de 1e wedstrijd legde onze teamcaptain een dubbele doelstelling op tafel: ‘Óf: we worden kampioen. Óf: we gaan voor de 11e plaats’.
Vóór aanvang van de 7e wedstrijdronde stelde Kalk de doelstelling bij: ‘Kampioenschap is niet meer haalbaar. We gaan voor de 11e plaats’.
Om vervolgens voorafgaand aan de 8e spelronde hieraan toe te voegen: ‘Oh ja. De 11e plaats is nait genog. Er degraderen niet één, maar twéé teams uit de hoofdklasse. We gaan dus voor de 10e plaats’.
Met deze opmerking maakte Kalk onvermoede krachten in het team los! Briljant! VanGaals! Sluw!

3. Het hoogtepunt van het seizoen
Onder invloed van overvloedig eten kan ik de bevindingen van Mei Ling op dit punt niet volledig en goed doorgronden. Ik citeer haar dan ook maar letterlijk:
‘Het hoogtepunt van Hijken 2 vond plaats in de 10e speelronde. Tegenstander: Hoogeveen. Hoogenveen betrad de Hijkener Dorpshoeve niet bepaald in een degradantenpas. Zij hadden, ter versterking van het basisteam twee verschrikkelijke, doch sympathieke, spelers opgetrommeld. Bé Eggens en Peter Boonstra. Hoogeveen betrad het speellokaal in promotiepas. Zij zouden het Hijkener varkentje wel eens even wassen: 5-15. Of liever nog: 4-16! Om aldus de kans op promotie naar de eredivisie open te houden. Niets was minder waar!’
Ik herhaal de wijze woorden van Mei Ling:
‘Neen. Niet de wijze waarop Jan Mente ene Gert het Bos in stuurde was interessant! Neen. Niet de wijze waarop Benjo zijn Boontje dopte was interessant! Interessant was de spelopvatting van Kor en Bert. Kor stand straal gewonnen. Doch speelde vrijmoedig naar remise. Slim! Bert drukte zijn Stempel op Stempher. In waarlijk Koepermaniakale stijl speelde Bert zijn tegenstander naar de rand van het bord én de rand van de afgrond. Bert stond gewonnen. Bert was echter slimmer! Voor je het wist zou je immers met je team afstevenen op een 12-8 of 13-9 winst.’ Mei Ling vervolgt: ‘Net als Kor had ook Bert het groene boekje goed begrepen. Neen: we moeten niet gaan voor de winst! Neen: we moeten gaan voor de 10-10! Want pas dán doen we het Drents tiental eer aan. Pas dán degraderen-we-nét-niet. Vastberaden speelde Bert naar de nederlaag. Hij gunde Stempher de illusie dat hij een beter dammer zou zijn. Bert wist beter. Bert kende het groene boekje. Ik ben trots op Bert. Bert is een heer. Een heer van stand. Een Heer met de hoofdletter H. De ‘H’ van Bert’. Aldus Mei Ling.

Dammers en heren,
Zoals u ongetwijfeld heeft gemerkt ben ik in verwarring. In verwarring over de wijze woorden van Mei Ling. Jaloers ook op de hartverwarmende wijze waarop Mei Ling onze teamcaptain knuffelde. Laat ik daarom ook maar zakelijk afsluiten. Hierboven ziet u de foto van ons onvolprezen team. Laat ik, ter afsluiting van het seizoen, en met de wijzers van de klok mee, dit team maar eens effen bij langs lopen…. Op 7 maart speelt Hijken 2 een promotie-degradatieduel tegen Samen Sterk uit Hazerswoude. Tegen Bettine Vriesekoop. Hijken speelt thuis. In de Dorpshoeve. Onbevreesd. Vrijzinnig. Op zijn ‘Mei Lings’. Ik geef u alvast de opstelling:

Bord 1
Bert Dollekamp

Heer van stand. Een échte Dollekamp. Koepermaniakale stijl. Levensbeschouwelijk dammer.
Hij speelde dit seizoen met zichtbaar plezier voor het tweede. Doet volgend jaar weer volop mee!

Bord 2
Harry de Groot

Robuust eter. Robuust dammer.
Hij speelde dit seizoen met zichtbaar plezier voor het tweede. Doet volgend jaar weer volop mee!

Bord 3
Herm Jan Brascamp

Zuidlaarder bol. Nuchtere speler. Als je aan Herm Jan vraagt wat we zaterdag gaan doen is zijn steevaste antwoord: ‘…ooooch jah… Gewoon….Potje dammen…’ Een Otto Drenth in de dop!
Hij speelde dit seizoen met zichtbaar plezier voor het tweede. Doet volgend jaar weer volop mee!

Bord 4
Benjo Verberkt

Zwaar overtraind. Harrie Spaling meldt: ‘lichte tekeningen van herstel zichtbaar’.
Hij speelde dit seizoen met zichtbaar plezier voor het tweede. Doet volgend jaar weer volop mee!

Bord 5
Berend Plijter

Grillige speler. Grillig als de bodem onder zijn woning boven op het Groninger aardgasveld. Berend speelt met de kracht van 3.9 op de schaal van Richter.
Hij speelde dit seizoen met zichtbaar plezier voor het tweede. Doet volgend jaar weer volop mee!

Bord 6
Jan Mente Drent

Onduidelijk speler: is Drent een Fries? Of is de Fries een Drent? Maar och… je kan hem er goed bij hebben! Met resultaat!
Hij speelde dit seizoen met zichtbaar plezier voor het tweede. Doet volgend jaar weer volop mee!

Bord 7
Kor de Groot

Beduidend minder robuust als zijn broer. Als dammer. Als eter. Speelde voortreffelijk. Zijn beste seizoen ooit!
Hij speelde dit seizoen met zichtbaar plezier voor het tweede. Doet volgend jaar weer volop mee!

Bord 8
Rik Smit

Feyenoorder. In hart en ziel! Kanjer. Solide. Slecht in de omschakeling. Rik schakelt onvoldoende van ‘goed spelen’ naar ‘winnen’. Gaat volgend jaar veel punten scoren!
Hij speelde dit seizoen met zichtbaar plezier voor het tweede. Doet volgend jaar weer volop mee!

Bord 9
Jaap Knipper

Held! De kanjer van ons team. Jaaps speelstijl is geKnipt voor de hoofdklasse. En…. Komt ie in een lastig eindspel: zijn zoon komt hem te hulp!
Hij speelde dit seizoen met zichtbaar plezier voor het tweede. Doet volgend jaar weer volop mee!

Bord 10
Henk Kalk

Koele speler. IJzige speler. Als je tegenover hem zit komt vanaf de Langeleegte je een verkillende Veendammer Wind tegemoet. Oppasser!
Hij speelde dit seizoen met zichtbaar plezier voor het tweede. Doet volgend jaar weer volop mee!

Dammers en heren, ik sluit af.
Ik wil dromen.
Dromen over een leuk team.
Dromen over de charme van Mei Ling.
Dromen over Heer Dollekamp.
Dromen over ‘ons’ groene boekje….

Ik heb vanavond nog effe gebeld met Harrie Spaling: ‘Harrie. We spelen nacompetitie! Tegen Samen Sterk. Hazerswoude! Slechte reeting! En we spelen thuis… Misschien komt die lelijke kop van een Dunning ook nog effe om de hoek kijken! Briljant! Wat kan er mis gaan?’
Het antwoord van Spaling was ontluisterend:
‘Lelijke kop van Dunning? Me reet! Dunning is Dunning!!!’
‘Reeting? Me reet! Jullie hebben jullie beste wedstrijden gespeeld tegen teams met een (zogenaamd) hogere reeting! Me reet! Niks reeting! Jullie moeten dammen! Schouder aan schouder vechten voor elk puntje. Jullie moeten het samen doen. Samen Sterk? Bull shit! Samen zijn jullie Sterker!’

Dammers en heren….hier doe ik het mee.

disclaimer

Aan deze novelle kan geen enkel recht worden ontleend. Dit geldt in het bijzonder voor de opstelling van Hijken DTC 2 op 7 maart tegen Samen Sterk Hazerswoude. Deze opstelling is vooralsnog strikt vertrouwelijk en onder voorbehoud.

1 Response to Novelle: Hijken Twee herstelt oude traditie

  1. Michel Stempher says:

    Wauw!!! Heb nog nooit zo’n leuk verslag over dammen gelezen. Dit stuk verdient het, en dat meen ik oprecht, om op de lijst van Cultureel Erfgoed te belanden. Nu moeten jullie er nog wel in blijven.. anders komt het een beetje raar over. Vanuit Kampen zal ik duimen voor jullie, want ik wil nog weleens zo’n geniaal stukje over een partij van mij lezen! 😉

    Wat me wel opvalt is dat iedereen er volgend jaar wel komt. Zijn ze dat dit jaar nog niet als je het grote Hoogeveen met Eggens en Boonstra op 10-10 houdt? 😉

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.