Solide overwinning Eerste Tiental

Door Wouter Sipma

Opgetogen werd toegeleefd naar de eerste wedstrijd van het seizoen. Als huidig kampioen zijn we ook voor dit jaar weer een van de grote favorieten en meteen kregen we een zware tegenstander voor onze kiezen: Van Stigt Thans. Kennende de voorgeschiedenis (een (traumatische?) 10-10 vorig jaar) plus het feit dat we een lange reis naar Schiedam te maken hadden, maakte dat menigeen in het team zich al dagen, al dan niet weken voorbereidde op de wedstrijd. En met succes: er werd vrijuit gespeeld en van opstartproblemen was in het geheel geen sprake! Twee overwinningen en acht remises (zonder gevaar voor verliespartijen) zorgden voor een fijn resultaat: 12-8. Zie de uitslagen en partijen hier en foto’s op onze Facebookpagina.

Vooraf sprak Aleksej zijn zo geliefde motto van ons Eerste team uit: ‘Roel wint, de rest remise’. Gezien de paring leek dat ook haalbaar, aangezien Roel tegen Jeroen Kos (die hij vorig seizoen ook al wist te verslaan) speelde. Maar er waren ook andere kansborden: Harm tegen Mor Seck (een Senegalese grootmeester, die inviel voor Vipulis, wiens vliegtuig was vertraagd), Ivan tegen Remeijer en Auke tegen Van der Stap. Andere borden beloofden interessante gevechten, bijvoorbeeld het duel der jongelingen: Wouter Wolff-Jitse Slump.

Aleksej speelde zelf tegen Rob Clerc en zijn opdracht was duidelijk: afstoppen. In de opening probeerde Clerc te profiteren van een zware lange vleugel, maar moest loslaten na een slimme breekzet van Aleskej. Clerc hield lichte druk op de stelling, maar Aleksej verbleekte niet (1-1). Roel wist wat hem te doen stond en voelde Jeroen Kos al in de opening stevig aan de tand, waaraan laatstgenoemde niet alleen een lelijke stand overhield, maar ook een forse tijdsachterstand. Onder druk van de klok en het aanhoudende centrum van Roel, bezweek Kos; een eenvoudige 2-om-2 doorbraak bracht de beslissing (3-1). Met deze ‘geplande’ voorsprong zag het er al goed uit voor ons, nu alleen nog ‘de rest remise’.

Jan Mente had met Frits Luteyn een snelspelende tegenstander tegenover zich. Dat tempo bestreed Jan Mente door het verzamelen van een hoop tempi en een principiële klassieke strijd ontbrandde. Halverwege leek Jan Mente die strijd gewonnen te hebben, maar Luteyn kwam terug in de wedstrijd. Daarna volgden echter zulke onnauwkeurige zetten, dat Jan Mente een gewonnen zes-om-zes kreeg. Hij vond de winst (met leerzame 3-om-3 oppositie) echter niet in tijdnood (4-2). Wouter Wolff en Jitse Slump hielden het rustig en de balans werd nooit echt verbroken (5-3). Hans kreeg bij de teambespreking het advies om zijn tegenstander Anton van Berkel te laten aanvallen; Hans zou echter Hans niet zijn als er binnen de kortste keren niet een bizarre stand op het bord zou staan. Van Berkel kwam uiteindelijk wel in de aanval, maar dat verontrustte niemand: remise (6-4).

Harm speelde tegen invaller Mor Seck; collega-grootmeester, maar komt qua rating niet in de buurt van topspelers. Harm laveerde een stuk beter dan Seck en kreeg controle over beide vleugels. Ogenschijnlijk werd de stand van Seck langzaam kapot gespeeld, maar hij wist het wonderwel te redden. Wellicht mistte Harm wel een betere kans (7-5). Ik speelde zelf tegen Anatoli Gantvarg en besloot er een harde strijd van te maken (zoals de jongere tegen de oudere garde behoort te doen, naar mijn mening) en dat pakte goed uit. Gantvarg moest in een spannende stand van aanval versus omsingeling afhaken. Op dat moment greep ik echter een paar keer mis, waardoor ik niet alleen mijn vorstelijke voordeel verspeelde, maar zelfs nog moest oppassen; gelukkig hield ik het hoofd koel (8-6). Jan Ekke speelde tegen Ron Heusdens: lekker rustig aanvallen en maar zien of Heusdens daar iets tegenover kan stellen. Niet echt, zo bleek (9-7).

De twee overgebleven borden hadden we ingeschat als kansborden en dat kan dan op twee typische manieren gaan. Ivan kreeg tegen een behoedzaam opererende Casper Remeijer een betere stand en probeerde dat uit te bouwen. Remeijer was echter niet te vermurwen (10-8). Heel anders ging het bij Auke tegen Peter van der Stap. In kenmerkende stijl zette Auke vanuit de opening een omsingeling van de zwarte centrumaanval in en ging in het middenspel va banque. Aanvankelijk stond hij ook goed, maar hij maakte een grote denkfout. Van der Stap profiteerde niet (hij had zelfs winst in handen!) en raakte verzeild in een nadelig eindspel (een schijf minder). Daarin wist Auke nóg een schijf te winnen, wat hem uiteindelijk een gewonnen 4-om-2 opleverde. Noch de tussenstand in de wedstrijd, noch het optreden in Opende (Jannes van der Wal!) waar Auke ’s avonds op tijd voor terug moest zijn weerhield Auke ervan de winst rustig naar zich toe te trekken. En zo hoort het en zo was de overwinning binnen: 12-8!

Al met al een prima start van de competitie; nota bene de partij van Auke was de enige waarin Van Stigt Thans kans had om te winnen. Verder hadden we op veel borden goede standen (en zelfs nog een gemiste winst). Het was misschien wel zo solide dat het bijna saai was.. De volgende ronde komt Apeldoorn op bezoek in Hijken; moge het dan weer zo ‘saai’ worden!

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.