23 juni 2013 – 19

De D van drama en (driemaal) derde

Gisteren was de finaledag van de KNDB-bekercompetitie. Het Hijker viertal bestond uit Hans Jansen, Jan Ekke de Vries, Henk Kalk en Wouter Sipma. Aangevuld met voorzitter/chauffeur Wim Koopman waren we sterk vertegenwoordigd in Huissen. Dat moest ook: we kwamen daar immers om onze titel de verdedigen! Uiteindelijk werden we op een dramatische manier uitgeschakeld tegen RDC uit Rijnsburg. In de troostfinale haalden we ons revanche door van de Oldehove te winnen. Daarmee werd na Roels twee derde plekken (voorronde én finale) op het WK de derde derde plek in korte tijd voor Hijken DTC behaald. Interessante materie voor numerologen… Hopelijk wordt deze lijn niet al te lang doorgetrokken…

Hijken DTC – DC Fryslân 5-3

Hans Jansen – Auke Scholma 0-2

Wouter Sipma – Gabriël Heerema 2-0

Jan Ekke de Vries – Taeke Kooistra 2-0

Henk Kalk – Bastiaan Hollander 1-1

Vooraf hadden we dit team ingeschat als één van de kanshebbers voor de eindzege; voordat we met Fryslân konden touwtrekken om kersvers nieuw Hijken DTC-lid Auke Scholma, bleken zij hem twee weken geleden al voor deze wedstrijd gereserveerd hadden. Op weg naar Huissen in werd er in de auto bedisseld wat de slimste opstelling zou zijn tegen het viertal Scholma, Kolk, Heerema, Kooistra. Toen echter Kolk niet bleek te spelen maar Hollander, kon die opstelling evenwel gelijk weer de prullenbak in en besloten we op sterkte te gaan zitten. Dat bleek een gouden greep te zijn. Hans besloot de rest van het team meteen maar op scherp te zetten door te verliezen van Auke Scholma. Wim vertelde dat hij aan de lichaamstaal van Hans al kon zien dat het niet goed zat: de zetten werden niet meer met een weergaloze souplesse uitgevoerd en de karakteristieke denkhouding van de Mysticus in zijn element werd niet aangenomen. Gelukkig wisten we op het tweede en derde bord toe te slaan met fraaie, maar niet al te moeilijke finesses. Henk sloeg de aanval van Hollander (een Fries) en dus was deze zware concurrent verslagen.

Heerema - Sipma

Bord 2: Heerema-Sipma. De stand ontstond na een partij waarin zwart langzaam de (tijds)druk opvoerde. Wit had moeite zijn lange vleugel te ontwikkelen en dat zie je hier nog aan de schijf op 46. Dat doet denken aan de talloze 80 km/h rijdende ’achtergebleven’ witte auto’s die we op de snelweg inhaalden… Uiteindelijk beging Heerema hier de beslissende fout door het logische 41. 42-38? te spelen. Ik forceerde winst met 41. … 23-28! Wit ontkomt nu niet meer aan 8-13 en 28-32 en wit gaat altijd een schijf verliezen. De clou kwam na 42. 27-22(?) 17-21! 43. 26×17 08-13 44. 22×33 24-30 45. 35×24 19×48! De witte schijf op 17 is niet meer te verdedigen en dus gaf wit op. In de diagramstand is 43-39 aangewezen, om op 23-28 wél met 27-22 te kunnen vervolgen. Het voordeel blijft echter aan zwart.

De Vries - Kooistra

Bord 3: Jan Ekke de Vries – Taeke Kooistra. Zwart speelde hier het vingerzetje 1. … 4-9? en Jan Ekke forceerde schijfwinst! Bij het eten na afloop werd gesteld dat dit wel in het boekje ’Combineren op de randschijf’ van Hylke Hylkema zou passen. 2. 33-28! 22×33 3. 39×28. Dreigt 27-22, 34-30. Dus: 3. … 6-11 4. 42-37! en met deze fraaie zet wordt een dubbele dreiging in het leven geroepen: enerzijds de Coup Philippe met 27-21, 28-22 en 34-30 en anderszijds de Haarlemmer met 28-22, 34-30. Zwart kan hier niets aan doen en liet uiteindelijk maar de Haarlemmer toe en verloor later. Grappig om te zien hoe deze twee eenvoudige combinaties een normaal uitziende stand in no-time kunnen beslissen.

RDC Rijnsbrug – Hijken DTC 4-4 (5-3)

Cor van Dusseldorp – Hans Jansen 0-2 (1-1)

Richard Kromhout – Wouter Sipma 1-1 (2-0)

Steven den Hollander – Jan Ekke de Vries 1-1 (0-2)

Richard Meijer – Henk Kalk 2-0 (2-0)

De voor ons zo dramatische wedstrijd. Rijnsburg had ten opzichte van twee weken flink aan kracht ingeboet door Frerik Andriessen niet mee te nemen. We hadden op alle vier borden de speler met de hogere rating, maar dat bracht ons natuurlijk niet de overwinning. Hans bleek alleen zichzelf op scherp gezet te hebben met zijn nederlaag in de eerste ronde. Hij boekte een prachtige overwinning op Van Dusseldorp, zoals altijd in geheel eigen stijl (zie fragment). Ik kreeg in het middenspel groot voordeel tegen Kromhout, maar wist niet door te drukken en moest uiteindelijk nog zwaar verdedigen. Jan Ekke had een spannende partij met aanval vs omsingeling tegen Den Hollander en berustte (te vroeg?) in remise. Henk kreeg na een Keller-met-verwisselde-kleuren te maken met een zwarte schijf op 36 zonder zelf een verdediger op 47 te hebben. Het liep uiteindelijk verkeerd af na een lang eindspel en we moesten sneldammen.

Van Dusseldorp - Jansen (I)

Bord 1: Van Dusseldorp – Jansen. Hans kwam hier met het absurdistische plan 1. … 8-12 2. 39-34 23-29?!! 3. 34×23 18×29. Wit kan niet echt van de schijf op 29 profiteren; binnen 3 zetten moet hij deze weer afruilen omdat zwart na 43-39, 48-43 ook 2 zetten kan wachten. 39-34 stuit dan op 12-17, 17-22. In de partij volgde 4. 40-34 29×40 5. 45×34? Hier is achteruit slaan beter, zwart kan veld 18 niet blijven vermijden, zodat wit een keer met 27-22 kan ontwikkelen. Nu verkreeg Hans via 5. … 24-30! 6. 35×24 19×39 7. 43×34 zeer groot voordeel vanwege de lange vleugelopsluiting met maar één extra ballastschijf voor zwart (6).

Van Dusseldorp - Jansen (II)

Even later stond het zo. Hans rondde hier zijn meesterwerk grandioos af met 12-18!! (23×12) 13-19!! Weergaloos! Wit ploeterde nog verder, maar het mocht niet baten.

We moesten dus gaan sneldammen voor een plek in de finale (speeltempo 3+’2). Voordeel was dat de winst van Hans op het hoogste bord was en we daardoor aan 4-4 genoeg hadden. Het mocht niet zo zijn… Hans kreeg weer een gewonnen stand, maar speelde toen de verkeerde zet. ’Ik had even 1 seconde moeten nadenken, maar hoe weet je nou dat je 1 seconde moet nadenken?’. Remise dus. Ikzelf had een uitstekende stand maar wist niet meer hoe ik verder moest. Uiteindelijk raakte ik in een chaotisch eindspel door tijdproblemen helemaal de weg kwijt en moest ontredderd opgeven. Jan Ekke overspeelde zijn tegenstander in de aanval, maar Henk zat in een slecht eindspel. Opgedreven door de klok wist hij de remise niet te vinden…

Kromhout - Sipma

Bord 2: Kromhout – Sipma. Zwart heeft een mooie stand, maar wel wat weinig schijven op zijn korte vleugel. Ik wilde eigenlijk 21-27×27 spelen, maar zag niet hoe het verder moest na 37-32, 11-16, 32×21 16×27, 42-37, 23-28 (hier kan ook 13-18, 37-32, 9-13, 32×21, 22-28 etc. met voordeel), 39-34, 28×39, 34×43 en de zwarte voorpost gaat verloren. In de partij speelde ik uiteindelijk 37. … 22-28 38. 33×22 21-27 39. 32×21 16×18 en het zwarte voordeel is weg. Ik had echter wel degelijk 37. … 21-27! 38. 32×21 16×27 moeten spelen. In het restaurant vonden we al de eerste combinatie: 38. 37-32? 3-8! 39. 32×21 14-20! 40. 25×12 22-28 41. 33×22 13-18 42. 22×13 19×48 43. 30×28 48×34 en na een check bij thuiskomst blijkt de overgebleven stand te winnen. Ook als wit er niet meteen oploopt, maar eerst 38. 39-34 speelt, blijft zwart met 38. … 13-18! aan de leiding: 39. 37-32? is weer verhinderd vanwege een vijfklapper: 39. … 9-13! 40. 32×21 23-29! 41. 34×12 22-28 42. 33×22 13-18 43. 12×23 19×48 44. 30×10 4×15 met winst. Vandaar dat wit moet ruilen, waarna zwart een vorstelijke stand heeft. Erg jammer!

Hijken DTC – De Oldehove 6-2

Hans Jansen – Jan van Dijk 2-0

Wouter Sipma – Klaas Hendrik Leijenaar 2-0

Jan Ekke de Vries – Tjalling Goedemoed 1-1

Henk Kalk – Maikel Palmans 1-1

De troostfinale speelden we tegen een op papier sterker team dan RDC. De wedstrijd ging ons evenwel veel makkelijker af; door overwinningen op de eerste twee borden was de overwinning al dichtbij en toen de omsingelingen van Jan Ekke en Henk in remise uitmondden, was de derde plek een feit. Een aardig citaat kwam van Hans Jansen tijdens deze wedstrijd met een ietwat melige sfeer. Zijn tegenstander Jan van Dijk wist uit Hans’ theorie te geraken: 1. 32-27 17-21 2. 31-26! 21×32 3. 38×27! 19-24?! Deze zet was kennelijk nieuw voor Hans. Hij dacht even na en kwam na enkele minuten met het volstrekt logische 4. 42-38! gepaard met de woorden: ‘dat is geen vingerzetje, hoor!’. Jan van Dijk wist niet meer waar hij het moest zoeken en werd hardhandig maar met veel souplesse van het bord gezet…

Damvereniging VBI ging met de titel aan de haal voor met 7-1 RDC te vermorzelen; daarmee hebben zij als eerste team ooit de dubbel gepakt! Wij mogen evenwel trots zijn op onze derde plek. Terwijl we grootmeesters Roel Boomstra en Martin Dolfing (en Aleksej Domtsjev) nog thuis hebben gelaten, hebben we toch twee uitstekende wedstrijden gespeeld. Maar als je de beker wilt winnen moeten dat er drie zijn… Ik stel voor dat we ook in de tientalwedstrijden tegen de sterkste teams het béste spel laten zien en met 11-9 winnen; en ik hoop dat als we wat minder spelen tegen de mindere teams ook een 11-9 winst halen!

We sloten de dag af met een etentje in restaurant de Pastillion vlakbij de snelweg net buiten Arnhem maar dit jaar natuurlijk níet op kosten van de club. Dit echter niet voordat we Hans in Arnhem op de trein hadden gezet; ondanks dat we er al bijna waren, wilde Hans het fragment van Jan Ekke nog zien. Zodoende is Hans met stand (op één van zijn dambordjes) en al uit de auto gestapt om er eerst eens rustig naar te kijken. Ik hoop dat hij zijn trein gehaald heeft…

<<< 3 juni 2013

>>> 24 juni 2013

1 Response to 23 juni 2013 – 19

  1. herm jan brascamp says:

    Lekker allemaal! Offer van Hans, vijfklappers van Wouter (jammer genoeg niet van gekomen), met Philippe afgedwongen Haarlemmer door JE.

Laat een reactie achter bij herm jan brascamp Reactie annuleren

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.